AAN DE ENE KANT WIL IK,

eigenlijk wel naar de kapper. Aan de andere kant ook weer niet. Marion, mijn kapster, heeft het namelijk soms in haar bol. En aan de bol van een ander. Ik dus.
Dan is er een training geweest en vraagt ze of ik alsjeblieft, alsjeblieft, alsjeBLIEFT wil komen om te 'oefenen'.

'Ja, hallo! Om te oefenen? En wat als het dan misgaat? Met dat geoefen?'

Maar de drie keren dat ik me liet overhalen overtuigen dat het 'echt' iets voor mij was, ging ik met een fijn gevoel naar huis. Dan was ik na een uur of wat klaar, werden er foto's gemaakt, en mocht ik de prijs betalen van een knipbeurt.*



Mijn haar wordt een klein beetje lang. De puntjes moeten geknipt.
Zal ik morgen bellen, of niet? *twijfelt, twijfelt*

*anders betaalt iemand voor een make-over, wat duurder is. Ook kappers moeten centjes verdienen.