zeg soms dingen die taaltechnisch niet kloppen maar eigenwijs als ik ben zeg ik ze toch. Voorbeelden: het woeit, ik pjoeter, en van dat nog meer.
kan zomaar (midden op de dag, where ever) instorten als een kaartenhuisje. Niet dat ik de slaapziekte heb, maar teveel aan geluiden, mensen en gepraat, vragen, dingen en toestanden brengen me sneller uit balans. Dan voelt mijn lichaam als een opgebrand kaarsje. Moet even het lichtje uit, zodat ik erna, na een oase van rust, mijn kaarsje kan laten branden en weer opgepept er tegenaan kan.
's morgens als ik net ben opgestaan ben ik klaar om de dag te beginnen, begin ik de dag met een kop koffie. Ik schijn dan van pure opwinding te gaan springen, op en neer, in de keuken. Waarom zou ik anders met een goed gevoel opstaan, zou je bijna denken. ...
kan niet zonder m'n dekentje. Vooral 's avonds als ik op de bank
word ontzettend blij van 's morgens mijn ogen opendoen en het besef dat ik niet alleen in mijn/zijn bed lig.
word sentimenteel van het lied dat Guus Meeuwis zingt over Brabant.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten