ZIJN HUIS:

Terwijl zij zich in haar dunne nachtjurkje hees, zittend op de rand van de slaapbank in de logeerkamer, had zij niet in de gaten gehad dat hij haar aanschouwde. De zachte gloed van de schemerlamp had zijn flauwe licht geschenen op haar blote rug. Het nachtjurkje viel als een gordijn over haar armen, hoofd en rug naar beneden.
Even zat ze voor zich uit te staren. In het niets. Voor zich een onbekende kamer met de geur van vers gewassen kleding. Van hem. Ze keek naast zich en liet haar hand over het zachte kussen gaan. Liet zich toen neervleien en schoof het donkere dekbed om haar heen.
De deur ging op een kier. "Lig je lekker?" had hij zachtjes gevraagd, bijna gefluisterd. Ze had geknikt, geglimlacht en toen zacht 'ja' gezegd. Hij wist even niet wat hij moest doen. Omdat, wat hij moest doen lijnrecht tegenover stond wat hij wilde doen. Toch liep hij aarzelend op zijn blote voeten naar haar bed.
Hurkte naast haar neer en bekeek haar. Glimlachte een beetje. Ze zag een twinkeling in zijn ogen. Hij streek met zijn warme hand een pluk haar uit haar gezicht.
Even verdronken ze in elkaars ogen. De rest verliet de logeerkamer. Voor en na was even onbelangrijk. Nu leek een onmisbaar en stempeldrukkend.
Ze hief zichzelf op en leunde plotseling voorover. Pakte met beide handen zijn gezicht en drukte haar lippen op de zijne. Bijna wankelde hij op zijn hurken, kon nog net met zijn ene hand de rand van de slaapbank vasthouden terwijl hij op zijn knieen ging zitten.
Voorzichtig omsloot zij met haar mond de zijne. Hij leunde tegen haar aan, streelde haar rug, voelde de zijden stof van haar nachtjurkje terwijl zij zich liet achterover zakken. Het dekbed werd opzij geschoven. De slaapbank was toch voor een persoon te groot.