Een tijdje geleden riep ik het nog. Hard. Dat ik best een kookvriend zou wilen. Eentje die voor me zou koken en erna de afwas zou doen, op zou ruimen en dan in de deuropening zou staan zwaaien en de deur uit ging.
Ik weet niet hoe, maar er stond vanavond, niet geheel voor het eerst, een vent in m'n keuken te kokkerellen. Stukjes biefstuk, paprika, broccoli en sperzieboontjes met een aantal aardappeltjes erdoorheen afgeblust met een ontieglijk heet marinade toestandje.
Ik zeg je, het smaakte heerlijk. Én, dat zou elke vrouw moeten hebben; standaard in het dagelijkse avondprogramma; een vent die kokkerelt. En ja, vergeet dat afwassen en opruimen erna niet.
*legt haar vermoeide beentjes even op de poef.*
Geen opmerkingen:
Een reactie posten