in her shoes.

Ik opende één oog. Er scheen een streepje zon door het kiertje van het donkere gordijn. In het weekend mocht ik blijven liggen. Dat was een deal die ik maakte toen ik hijgend en puffend aan het bevallen was van Zoon. 'Samen uit, samen thuis!' brieste ik, terwijl er weer een wee kwam.

'Mama?'

Mijn ene oog viel weer dicht.

'Mamaaaah!'

'Godskolere.'

Mijn ene oog viel meteen dicht. Ik kneep 'm dicht.

'Ik. Ben. Er. Niet!' riep ik terug.


Ik porde vriendlief aan. Hij draaide zich langzaam om en sliep verder.
Deal naar de klote. Het werd dus zo'n dag.

~~~

'Ik maak het goed met je.' probeerde Vriendlief. Hij aaide over m'n wang en plantte er een kus op.
'Hoe dan?' vroeg ik toch lichtelijk nieuwsgierig. Zou hij eten
koken vanavond? De boskippen meenemen? Een bosje bloemen meebrengen?
'Ik heb een klus vandaag, ben wel later thuis.'

Het werd dus zo'n dag.

~~~

'Ik heb geen zin in brood.' zei ik tegen Zoon. Zoon was aan het koffie
zetten met een plastic koffiezetapparaat en dito kopjes en schoteltjes.

'Wil jij een sieno?'

'Hmm, lekker. Ja, graag.' speelde ik mee.

'Zullen we pizza maken?' stelde ik voor. Zoon dacht even na.
'Met salami.'
'Maar dan moeten we eerst alle spullen gaan kopen in de winkel.'

Zoon liep naar de gang en kwam terug met zijn spijkerjack en pet.

~~~

Ik geeuwde voor de zoveelste keer. Na het opruimen van alle blokken, het stofzuigen, afwassen, was draaien, was ophangen, schoenen zoeken die Zoon had weggelegd ergens 'Ja, hallo! Ik ben Gekke Henkie niet! Zoek eens even mee!' , krijt van het tapijt halen, knuffels verzamelen, telefoontjes van en naar papa, eten koken en wederom afwassen en opruimen, Zoon laten badderen en naar bed, lag ik tegen Vriendlief aan op de bank.

'Je zou het goedmaken.' constateerde ik zachtjes in zijn shirt.
'Wat zou ik goedmaken?'
Ik keek verontwaardigd op, maar zag zijn pretoogjes.
'Lul!'
...
'Ik denk dat ik toch eens ga kijken naar part-time werk.'
bedacht ik me hardop.
'Hmm mm.'
Er viel een traan over m'n wang.
'Als elke dag hetzelfde lijkt, ook al vind ik Zoon zo lief, kom ik niet
meer helemaal uit de zogenaamde verf.'
'Hmm... Ben je wel gelukkig?'

Ik dacht erover na. Glimlachte.

'Ja. Dat dan weer wel.'

*Een dag in de schoenen van een ander. Virtueel dan. Uitwisselingsprojectje met keklog.nl