voor Anders.
Het was avond en ik had een uur voor de spiegel gestaan toen papa mij riep. Omdat het donker was en ik écht niet alleen op de fiets naar de fuif mocht gaan, bracht papa mij op de fiets, en zou hij me, als de fuif was afgelopen, ook weer ophalen. Daar was geen discussie over mogelijk.
Ik gaf de jarige job een cadeautje, kreeg een taartje, at het op en dronk uit een longdrink glas mijn priklimonade toen de jarige job, haar jaren ver vooruit, voorstelde om glaasje draaien te doen. Zo bleu als ik was begreep ik er niets van.
Glaasje draaien?
Voor ik het wist wees het uiteinde van de lege fles naar mij, toen we eenmaal in een cirkel stonden en iedereen luid aan het juichen was en ik geacht werd naar het midden te wandelen en daar vooral te blijven staan zodat nummer twee zich snel bij me voegen kon en dan zou er gekust.
En omdat Robbie en ik ruzie hadden en hij opeens met Marie-Noelle was en Sylvia Mark niet meer hoefde wilde ik Mark wel. Voor een avondje dan. En de fles draaide en draaide en iedereen klapte in hun handen en de fles ging langzamer draaien en langzamer en stond stil bij ....
Mark.
Mijn hart maakte een sprongetje. Mark was een stoere jongen, beetje klein voor zijn leeftijd, maar had een schorre stem omdat hij heel veel riep tijdens het voetballen maar dat maakte hem juist erg stoer. En Mark ging tegenover me staan, terwijl iedereen ''Zoenen!' riep en het leek alsof de wereld ineens alleen maar over ons twee ging en de geluiden steeds verder weg waren en Mark deed zijn ding.
Hij pakte m'n gezicht met beide handen vast, ging op zijn tenen staan en plantte een dikke zoen op mijn mond. En terwijl iedereen luid juichtte, voelde ik bloed.
De volgende dag kwam ik het schoolplein op gewandeld. Met een dikke onderlip.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten