Terwijl iedereen met elkaar kletste, bekeek ik de ruimte eens. Alle mensen die aan de houten tafel zaten, nippend van een wijntje of etend aan een kaasje met mosterd of een bitterballetje, waren me dierbaar. Allemaal. Mijn vrienden, mijn broer, mijn moeder. Mijn vriend. Samen.
Soms is het een nadeel je erg bewust te zijn van je omgeving en jezelf. Dan ben je meer met buitenliggende dingen bezig, met observaties en gedachten die daarbij horen dan dat je genieten kunt van wat je hebt en bij je draagt. Soms is het alleen maar een verrijking; een momentopname die je heel bewust en minitieus opslaat in je geheugenpan.
Mijn verjaardagsborreltje in een overvolle brasserie was fijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten