Het is kaal daar op mijn hoofd. Ik mag niet kaalkaal zeggen want mensen die écht kaal zijn zullen nu op hun achterste benen staan. Ik begrijp sowieso niet waarom men op achterste benen kan staan, trouwens, maar daar gaat mijn blogstukje niet over.
Gisterenmiddag arriveerde ik op mijn werkplek en gooide me in de vuurdoop. Men vond het 'wow' en 'mooi' en 'gaaf' enzo. Vandaag kwamen daar de kreten 'volwassener' 'hip' en 'past bij je' bij. De blikken in hun ogen vol verwondering maakten wel dat ik me beter voelde, en de uitroep 'dat je dat durft!' maakte dat ik mijn schouders ophaalde; het was immers pure noodzaak geweest.
Maar tijdens het haren wassen gisterenavond voelde ik geen lokken. Toen ik mijn wang op het kussen wilde leggen om te gaan slapen, lagen daar geen lokken in de weg. Er waait geen haar langs mijn oor als ik op de fiets zit.
Haar is maar haar.
Het zal even wennen zijn. Mijn nieuwe look.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten