Er was nooit de vraag
iemand te bellen
ik deed het telkens
helemaal alleen.
Omdat het moest
Omdat het zo was,
omdat het nimmer
anders was.
Maar ook niet vragen,
niet zeggen, niet doen.
Huilen altijd
alleen gedaan.
Omdat nabijheid niet
voorhanden was,
maar ook omdat ik
het zelf niet echt toeliet.
Dit verandert
misschien wel alles
in mijn bestaan.
Niet alleen
maar samen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten