SLAAP:
De slaap overviel als een deken van stilte.
Hoofd op het kussen, dromen ten ruste. Oogleden zo zwaar.
Zo zwaar.
Alsof het sport van de dag was om oogleden geopend te houden
terwijl de zwaartekracht van wimpers tegenwerkte.
Zo zwaar.
Laat me slapen, zei de gedachte tegen de nacht. Het is soms zo vermoeiend.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten