STATION 6:30:

De lange man met zwarte wollen jas had bij de kassa gestaan en wachtte op de koffie. Er stormden twee lange meiden de stationsrestauratie binnen. Met van die sleepkoffers. Zwarte met zilverkleurige stiksels. Allebei gitzwart lang haar, zwarte halflange wollen jassen en strakke spijkerbroeken die in de zwarte laarzen gestopt zaten.
Ze gingen achter de man staan. Hij nam hen in zich op. Leek hen wel interessant te vinden. Ze gooiden dan ook menig maal hun gitzwarte haar als in een waaier over hun schouders.
"We hebben een enkeltje Schiphol nodig." sprak de eerste snel.
"Neeheej, een retour toch?"
"Maar neeheej, of nee! Je kan toch ook een weekendretour nemen? We komen zondag terug."
"Oh ja."
Ze keek om zich heen. Zette haar zwart leren bowlingbal tasje naast zich neer bij een frisdrankautomaat. Bukte weer om haar portomonnee eruit te halen. Ze ging weer staan en bekeek de automaat.
"Oh neeeej!" schoot ze in de lach. "Dit is geen treinkaartjes automaat!"
"Wil jij koffie?" vroeg de andere gitzwarte haren meid, terwijl ze telkens in een schaterlach schoot.
De ander knikte.
"Een koffie."
"Neeheej! Twee koffie!" riep de ander, terwijl ze zich afvroeg hoe ze haar pinpas in de automaat kreeg.
"Waar is de gleuf dan?" vroeg ze zich hardop af.

De lange aantrekkelijke man met wollen jas nam een pas naar voren om zijn gloeiend hete koffie aan te nemen. Bekeek de twee aantrekkelijke dames die met veel kabaal en gestuntel uiteindelijk hun weekendretourkaartjes Schiphol betaalden en tiptoe-end en heupwiegend met sleepkoffers het station verlieten. Hij fronste zijn wenkbrauwen.
Schudde toen zijn hoofd en nam een slok. Toen zag hij ineens twee meiden met gitzwarte haren wapperend in de wind lachend van perron twee naar perron een rennen.
"Zeker verkeerde perron opgezocht." mompelde hij hardop.

"Uiterlijk zegt dan ook lang niet alles." beaamde een oudere vrouw achter hem, en knipoogde toen hij geschrokken achter zich keek.