zondag 27 januari 2008

'IK VOEL ME GEEL,

vandaag.' vertelde ik aan vriendin A door de telefoon. Het vroeg om uitleg.
'Geel voelt als kleurrijk en zonnig. En hoopvol en blij.'

Terwijl ik nooit een geel t-shirt zou kunnen aantrekken. Dan vond ik geel weer lelijk. Maar de narcissen in de oude bloempot daar op de bijzettafel, gekocht in een impulsief moment vrijdagmiddag bij de supercoop, met een mannelijke kassiere die (als in een deja vu moment*) de prijs niet wist van de drie bosjes, bijeen gehouden door een elastiekje, en ik dus vertelde dat ze per stuk negenennegentig eurocent waren, maar hij wilde het zeker weten. Ik had blijkbaar voor deze persoon niet voldoende geloofwaardigheid.

Duizend Schitterende Zonnen las ik elke avond voordat ik ging slapen en nadat ik de film The Kite Runner gezien had, reed ik met vriendin B in het donker naar huis en kon ik maar niet de beelden van me afschudden en moest erover praten, al was het maar om steeds te zeggen dat de film zo mooi was maar ook zo heftig.
Het tweede boek van Khaled droeg een gele kaft. Als het boek op m'n bijzettafel lag, overdag, voelde ik een onbedwingbare behoefte het boek toch weer op te pakken en een bladzijde te lezen.

geel.


Toen ik zaterdagmiddag naar buiten liep en de zon op me voelde schijnen, ging er een kriebel door m'n lijf, dat ergens stopte in het midden van m'n hart. Het gevoel dat de lente kwam, al was het even om het hoekje.
De Nijmeegse lucht trok donkergrijs, zag ik. Het dreef het centrum in, alsof er een fikse regenbui aankwam, alleen bleek de zon te zijn verdwenen in de wolkenzee veroorzaakt door een brand in een loods.
Mensen stopten met fietsen,stapten af, parkeerden hun fietsen tegen de railing van de brug en keken massaal.

Vriendin J. kwam 's avonds op visite. We spraken en spraken totdat mijn stem schor was. Ik nam een jus d'orange en glimlachte om de vloeibare kleur in het glas. Rond enen was de nacht stil en verlaten, zwaaide ik mijn vriendin uit, trok de deur achter me dicht en deed ik alle lampen en kaarsen uit.

Goedenacht.

* dit was al ooit eens vaker gebeurd bij de supercoop.

Geen opmerkingen: