BEGRIP IS EEN CADEAUTJE.

Als je met mensen praat, omgaat, dan kom je er soms achter dat sommige fricties gebeuren, ontstaan, doordat de één dingen heeft meegemaakt dat een ander niet (voldoende) kan begrijpen, waardoor lijnen uit balans raken.
Als je de interesse verder niet hebt dan haken zulke startende vriendschappen af, bloedt het dood en wordt het, al dan niet, stilletjes begraven.

Als de één bijvoorbeeld steeds afzegt voor een etentje en verder niet uitlegt waarom gaan de hersenen van anderen verhalen verzinnen die negen van de tien keer mijlenver van de werkelijkheid liggen.

Als je genoodzaakt bent iets uit te leggen over je huidige situatie en de ander kan zich niet of nauwelijks inleven, omdat diegene uit een andere situatie komt, anders opgevoed is, een onbezorgde jeugd gehad heeft, weinig bagage heeft om mee te zeulen, houdt het gesprek op een gegeven moment op.

Door het nodige onbegrip, doordat men zich niet of nauwelijks kan inleven, zij een empatisch vermogen hebben van een walnoot, (te) weinig levenservaring hebben, het niet kunnen zien, ontstaan weleens (voor)oordelen.




Aan de andere kant mogen deze mensen blij zijn sommige dingen niet te kunnen aanvoelen, begrijpen. Dat betekent simpelweg dat zij die last niet hebben (meegezeuld.)

Ik ben erachter dat begrip ontvangen een waar cadeautje is. ...