BORRACHO:

De kaarsjes brandden, het gordijn wapperde lichtjes, de televisie stond aan. Hij vulde bij.
"Ik voel me duizelig." Ze zei het serieus maar begon te giechelen.
"De kaarsjes bewegen, zie je dat?"
Hij bekeek de fles wijn. Draaide het om in zijn hand. Het was verdomd goede spaanse wijn. Merk voor hem onbekend.
"Ik geloof dat dit je laatste glas is, lieve schat."
"Ik weet het ook niet, het zakt gewoon gauw verkeerd." mompelde ze, terwijl ze staarde naar het 'gloggende' drankje in haar glas. Ze nam een slok.
Hij keek haar weer aan.
"Heb je weinig gegeten straks?" wilde hij weten. Ze dacht even na. Ze had 's middags bij de Lux een tosti ham kaas op. Ze had in de zon gezeten en haar armen wat rood laten worden. Ze voelde zich toen al een beetje duizelig, maar dacht dat het door de zon kwam, of doordat ze snel opstond om naar binnen te lopen om naar de w.c te gaan.
"Bami." zei ze.
"Je hebt bami op?"
Ze knikte. Ooooh, dat moest ze dus niet doen. Ze giechelde weer.
"Ik drink geen spaanse wijn meer, hoor. Daar word ik zo duizelig van."
"Die Leonardo is best een lekker ding." Wist ze nog te vertellen.
"Leo wie?"
"Leo dinges." Ze wees naar de televisie. Begon ineens te geeuwen.
"Ik geef je Spa." Hij nam haar glas uit haar hand, zette het op de gefabriceerde tafel neer.
"Ik ga even met m'n hoofd liggen op de rand van de bank. Heel even maar, oke?
"Spa is ook lekker." Verstevigde hij zijn besluit en liep naar de keuken.

Toen hij terug kwam sliep ze.


Woohooo, moezak!