BUURMAN:

Buurman was aan het rommelen. Met een betonmolen. Zijn vrienden zagen eruit als witte muizen. Buurman's krullen waren ook wit. Er stonden drie witte muizen op haar appartementoverloop. Ze kon er met moeite langs. Bekeek haar achterwerk, zodat er geen witte troep langs haar spijkerbroek ging. Ze knikten allemaal tegelijk. Het was best komisch.
Een week later liep Buurman naar beneden. Terwijl zij de post uit de brievenbus haalde sprak hij haar aan. Op het moment dat zij zich omdraaide en wilde reageren stokte haar adem. Buurman was niet meer wit. Buurman was mooie bruine krullen en helblauwe sprekende ogen. Ze moest eventjes slikken.