Hij had, in de late avond, zijn balkondeur geopend en was daar gewoon gaan staan. Turend in de verte. In het niets. Hij nam een pakje sigaretten uit zijn broekzak, hoorde de balkondeur piepen en zette zijn voet tegen de onderkant van het dikke hout om de deur niet heen en weer te laten gaan. Hij zette een sigaret aan z'n lippen en klikte de aansteker aan. Even vlamde het balkonnetje, in een helder licht ontpopte zijn gezicht in een serieus en moe masker. Hij nam een trek, liet zijn ene arm zakken en keek weer vooruit.
Hij was net verhuisd. Had zijn woning helemaal opgeknapt; de boel gestript en weer opnieuw opgebouwd tot wat het nu moest zijn. Mensen hielpen mee. De bedrijvigheid was vermoeiend maar net zo leuk. Er werd bij elkaar gegeten en gedronken en 's avonds laat verliet men de woning en opende hij de balkondeur om zich er even op af te zonderen.
Ze had de sleutel omgedraaid en was met blote voeten de betonnen vloer op gestapt. Met een licht briesje dat langs haar blote armen ging en de geur van tabak dat voorbij kwam stonden ze daar en zeiden een moment niets.
"Jij ook hier?" vroeg hij met zware stem.
Ze knikte.
"Ik ook hier."