ZONDER ANGST:

Ze hoorde een privegesprek. Er zaten twee meiden buiten, op houten tuinstoelen. De een sprak heel serieus. De ander luisterde aandachtig.
"Alles in het leven komt uit op maar een ding." sprak de ene jonge vrouw.
"Ja, liefde en angst."
"Ja, ik had het dan over loslaten."
"Hoe bedoel je?"
"Dat je moet leren vertrouwen in een goede afloop van wat dan ook. Loslaten. Dingen op z'n beloop laten. Als je iemand hebt, er vertrouwen in hebben dat diegene bij je blijft."
"Als je alles onder controle wilt houden, raak je het juist kwijt."
Ze knikte.
"Raar dat de mens zo in elkaar steekt, he?"
Ze waren allebei even stil.
"Onbewust zoek je de ander en wilt bevestiging. Als je gewend bent dat iemand van je wegloopt, kies je onbewust voor degene die bij je weg zal lopen. Om wat voor reden dan ook. Je kent niet beter. Zo is je systeem gemaakt."
Het privegesprek ging erna over hele andere dingen. Over theeleuten bij een vriendin, over boodschappen doen. Over het mooie weer. Ze liep vol gedachten weer naar binnen.