HOE LEER JE INTEGER:

Het kwam in al zijn krachtige emoties en woede in haar terug. Oud zeer, oud gevoel. Gevoel van aan de buitenkant gezet te worden zonder het gevoel enig inspraak te krijgen en zonder het gevoel een kans te krijgen.
Dat meelopen en meelopers bestonden, ook al waren ze volwassen en schijnbaar content met hoe hun leven zeilde en dobberde op de grote zee.

Een moment bekeken ze elkaar en zakte bij de ander de mondhoeken naar benee. Plotseling groeide er iets in haar. Ze had als eerste emotie hetzelfde willen doen. Het gebeurde bijna vanzelf. In plaats daarvan zei ze 'goeiemorgen' knikte even en ging zitten. De overige mensen hadden niets in de gaten.

Ze ging terug naar meer dan een jaar geleden. Hoe meepraten en meelopen, zonder het gevoel te hebben voor zichzelf te denken, zo maar gebeuren kon. Dat letterlijk weglopen van een situatie zoveel malen moeilijker bleek. Of om te zeggen: "Ik luister er niet naar."

Dat de negativiteit ombuigen naar enig positiviteit zo menselijk moeilijk was. Omdat mensen graag bij de groep horen willen en alleen staan zo alleenig is.
Dat integriteit zoveel van een persoon zou vergen, dat meepraten en meelopen makkelijker was.

"Eigenlijk wil ik helemaal niet, maar het gaat een beetje vanzelf." vertelde de cursiste. "Dan ga ik met een rotgevoel naar huis, terwijl ik het zelf doe."