als je in je toedeledoki onder de douche kruipen wilt en ontdekt, tot je ontzettende schrik, dat de waterstralen alles behalve de warmte stralen die ze zouden moeten stralen. Over een koude douche gesproken.
Het is nogal wat,
als je dozig in je handdoek naar de cvketel staat te staren om een een of ander cijfertje te zien flikkeren 1..1..1..1 zodat je je afvraagt wat 1..1..1..1 betekent en je het boekje erbij pakt, dat de cvmeneer zo netjes opgeplakt had de vorige keer toen er weer iets mis was aan dat godvergeten ding, om tot de ontdekking te komen dat er een mogelijke rookgaslekkage 'aan het handje' is.
Ik raak een beetje in de stress van het woord rookgaslekkage. Daarvan trek ik a la minute mijn kleren aan. Om dan de cvmeneer maar weer eens te bellen om door te geven dat er een cijfertje aan het flikkeren is dat 1..1..1..1 zegt. (Ik weet, dat klinkt
Maar goed dat de stagiaire, die net klaar is met school, meer dan genoeg tijd heeft om op mijn kinderen te passen, zodat ik nu met Aretha Franklin, een kop dampende koffie en een draaiende was zit te wachten. En te wachten.
Maar goed dat ik thuis zit te wachten, want mevrouw Amnesty besloot zonet aan te bellen, geheel niet zoals afgesproken, ik had gezegd dat ik vanavond pas thuis zou zijn, maar een geluk bij een ongeluk, ik kon de collectebus in ontvangst nemen.
Ja, ik collecteer voor Amnesty.
Ik vind geld gevenaltijdzo makkelijk.
Niet dat ik op het moment zelf
denk, jippie, maar achteraf voel ik me
wel ontzettend prima.
Via: jazeker.web-log.nl
Geen opmerkingen:
Een reactie posten