VIVA KNACKEBROD:

Als ze, bijna huppelend, langs de straten liep, kin omhoog, glimlachend, neuriend op een voor haar onbekend liedje en de zon op haar gezicht voelde, haar hakken hoorde klikken op het trottoir, de wind in haar haren voelde glijden alsof er een hand langs ging, was ze een moment gelukkig.