BARHANGEN:

Er was ooit een avond geweest dat er geen plek was in het grand cafe aan de gewone tafels. Alles was bomvol met rokende en drinkende studenten, stelletjes, stelletjes met kinderen en hippe ouderen van dagen.
"Er is nog wel plek aan de bar." had de serveerster geopperd.
"Dan zorg ik ervoor dat het eerste vrije tafeltje voor jullie is."
Dat deden ze dan maar.
Het begon al met het erop gaan zitten. Dat ging nogal moeizaam. Met de billen goed mikken en dan hups, ze zat. Misschien was het haar lengte geweest, ze wist het niet. Aan de bar zitten trok haar allerminst. Met gekromde rug was niet sierlijk, dus rug recht. Met als gevolg dat ze half spierpijn kreeg van het rechtop zitten. Vandaar dat de mannen vaak gewoon helemaal over die bar heen hingen! Kwestie van de rug ontlasten. Niet charmant, maar wel lekker lui. Ooit had ze een glaasje wijn teveel gedronken. Ietwat gezellig aangeschoten was ze naar de w.c gewandeld en toen ze terug kwam moest ze haar billen natuurlijk weer op de barkruk settelen. Dat was niet helemaal goed verlopen. Ze schoof ernaast. Wankelde en viel er af.
Later was ze nog wel vaker het grand cafe binnengewandeld. Ook op tijden dat het bomvol was met rokende en drinkende studenten, stelletjes, stelletjes met kinderen en hippe ouderen van dagen.
"Er is nu geen plek aan de gewone tafeltjes." vertelde de serveerster dan.
"Als jullie willen kunnen jullie wachten aan de bar."
"De bar?" spuugde ze het bijna uit. "Nou nee, we staan wel even."
Op een avond zat het wel zo vol dat er nog alleen maar plek was aan twee barkrukken aan de bar. Ze twijfelden even en gingen toch maar zitten. Met de belofte dat het tweede gewone tafeltje voor hen zou zijn.
Er ging een kwartier voorbij. Twintig minuten. De magen rammelden van de honger.
Er kwam een tafel vrij. De tweede. Ze hield het nauwlettend in de gaten.
Maar niemand kwam hen seinen. Haar geduld raakte op.
"Is die tafel voor ons?"
De serveerster achter de bar keek haar bedenkelijk aan. Ook een beetje vragend.
"Zitten jullie dan te wachten op een tafeltje?"
"Ja!" riep vriendin ineens uit. "We zitten hier niet voor de lol hoor!"