ROODTEENTJE DEEL 2:

"Ik ga naar oma, koekjes brengen."
De Boze Wolf moest grinniken. Hij sloop iets dichterbij om haar beter te bestuderen.
"Enne, ga je via het rechte pad?" wilde hij van haar weten. "Er zijn namelijk een he-le-boel zijpaadjes die net zo prachtig en mooi zijn als deze."
Dat geloofde Roodteentje wel. Ze keek om zich heen naar de zijpaden. Allemaal zijweggetjes met madeliefjes groeiend langs de kant.
De Boze Wolf sloop zo dichtbij dat Roodteentje er een beetje trillerig van werd. Ze hoorde zijn piepende adem in haar nek en stapte een pas naar achter.
Het mandje helde een beetje mee. Ze had niet eens gekeken wat voor koekjes er in het mandje zaten, maar de koekjes leken erg zwaar.
"Maar eh, ik ga maar weer eens!" riep Roodteentje, terwijl ze haar mandje weer rechthield en met snelle pas het rechte pad op wandelde. Ze liet een Boze Wolf verbouwereerd achter.
Pas toen ze dacht weer alleen te zijn stopte ze om in het mandje te kijken. Ze legde het rood met witte ruitjes doekje opzij en kreeg hele grote ogen van verbazing.