ETTE ATTE, PITTA!

Ze liepen in een rijtje richting keuken, als in een boemeltreintje. Zigzaggend met een zelfgemaakte koksmuts op. De ene muts viel bij de een half over het gezicht. Gevolg was een bijna struikelpartij.
In de keuken sneden ze met botte mes de prei, paprika en champignons, en propten stiekem ondertussen de salami en ham naar binnen. Ze smeerden er tomatenpuree op en wasten hun handen. Daarna mochten ze spelen terwijl de pizza in de oven opwarmde. Tien minuten later zaten ze vol verwachting weer aan de lange tafel.
Het stukje pizza werd op een bord gelegd, om even af te koelen, er werd verteld eerst even te blazen. Dat veroorzaakte iets meer speeksel op de pizza dan de bedoeling was. Maar daarna werd er gesmuld.
Toen de monden, handen, oren, ogen, wangen, nek, armen gepoetst waren riep S (net 2 jaar) ineens:
"Ette atte! Pittaaaa!"