NIET LACHEN GRAAG:

De fotowinkel leek drukker dan normaal. Er stonden een paar mensen te wachten. Ze bekeek de portretfoto's uitgestald in een vitrine. Er zaten mooie lijstjes om.
Ze werd erna geholpen door een mevrouw. Ze was erg jolig.
"Kom maar mee." wees ze, en ze vertrokken naar een donker hoekje achterin de winkel. Ze moest plaatsnemen op een hoge kruk. Het wiebelde toen ze ging zitten. Ze bedacht dat ze weinig goede ervaringen met krukken had. Daarom zat ze nu heel stil.
"Je mag even je haren achter je oren doen."
Ze fronste haar wenkbrauwen. Zo droeg ze haar haar nooit.
"Ja, moet. Regels."
Ze knipte een lamp aan. Nog een lamp. En ondertussen kakelde ze vrolijk door.
"En het is heerlijk weer he? Wat een bofferds zijn we toch. En helemaal als je vrij bent."
De camera werd goed gezet.
"Nu mag je ietsje naar links draaien, kin een beetje omhoog. Ja, en dan vooral niet lachen!" riep ze ineens uit.
Maar door de plotselinge uitroep begon ze wel te lachen. De foto moest opnieuw.
"Niet lachen hoor."
En weer schoot ze in de lach. Foto moest opnieuw.
"Echt niet lachen he." smeekte de fotograaf.
En toen lachte ze eventjes niet.
Na een aantal minuten kwam ze het mapje met foto's brengen.
"Jeetje, ik lijk net een crimineel. Nu nog een nummer erop en ik ben klaar." reageerde ze toen ze het mapje bekeek.
"Ja, dat krijg je nog, als je je paspoort laat maken."

Prachtig.

En je bent gewaarschuwd. Er mag niet gelachen worden op paspoortfoto's!