VILAMOURA:
Hij had net zes euro betaald aan de man met de grote handen. Hij keek naar de parasol. "One parasol, two chairs is six euros, half a day."
Hij keek hoe de man met de grote handen met potlood een bonnetje schreef. Het papiertje wapperde in zijn grove knuist.
Hij draaide zich om en bekeek de gebruinde rug van zijn vriendin. Haar blonde haren schoven heen en weer in haar nek. Hij verplaatste z'n billen terwijl hij z'n handdoek recht wilde leggen. Toen hij voorover schoof zakte zijn zonnebril van z'n neus. Vriendin verroerde zich niet. Druppels zweet glommen als parels op haar rug.
Hij ging maar weer rechtop zitten. Armen over zijn knieen. Hij keek voorbij parasols in vaste rijen.
Aan het eind van de rij, bijna bij de beach bar, lag een man op zijn rug. Zijn rode zwembroek fel, zijn haar zwart gekruld. Naast hem lag een jonge vrouw. Ze droeg een grote zonnebril. Haar bikini fel oranje met strepen. Roze en bruin.
Ze las een boek. Even keek ze op. Via zonnebrillen leken hun blikken te kruisen. Toen reikte hij naar z'n pakje sigaretten, keek zij weer in haar boek.
Ze hoefde niets tegen Bram te zeggen. Hij had z'n ogen gesloten terwijl er muziek uit zijn iPod kwam. Om hen heen lagen Britten. Blote buiken en blote borsten recht overeind naar de hemel gewend. De rieten daken van de parasols ritselden heen en weer. De zon stak op haar huid.
De man een eindje verderop smeet zijn sigaret weg en leunde voorover om zijn benen in te smeren met zonnebrandcreme. Ze legde haar boek opzij en nam een gele fles in haar hand en smeerde haar armen en schouders in. Wreef haar plakkerige handen af aan het badlaken.
Ze tuurde in de verte naar de vreemdeling. Zijn vriendin of vrouw naast hem lag roerloos op het bed op haar buik in een miniscuul kanariegele bikini. Bruine huid. Glimmend. Hij keek zonder zonnebril haar kant op. Draaide het pootje van zijn zonnebril tussen zijn vingers. Ze pakte haar boek en las bladzijde 200. Nog even en het boek was uit.
Het was warm. Zo heet. Ze duwde een lok achter haar oor. Een briesje kriebelde haar benen. Ze bekeek de zee en stond op. Voelde korrels tussen haar tenen. Het zand was heet. Ze trippelde naar de golven. Voelde het water om haar enkels. Een rilling over haar rug en armen. Zon op haar gelaat. Er was geen behoefte om om te draaien. Ze wist dat ze niet alleen was. Soms wist je gewoon genoeg.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten