HERINNERINGEN OPHALEN,
want iemand belde me toen hij op de fiets zat; ik heb ooit, lang geleden, heel lang geleden, een blauwe maandag drumles gehad waar ik niets meer van weet en ik reed heul even een blauwe maandag op een wielrenfiets.
Aangezien ik fietsen gewend was (en ben) met een terugtraprem; ik ben pro retro, en wielfietsen usually met een handrem gebeurde, en ik heul erg van hard fietsen hield (en hou) en ik toen opeens een auto op me af zag komen van links, en ik heul hard terugtrapremde, maar de fiets, een stoer merkding van metallic grijs, gewoon doorreed, kieperde ik zo op de kap van een rode renault.
Dat terzijde.
Of dat ik in Amerika was en mijn hechtingen in mijn rechterknie eruit gehaald moesten worden door een voor mij onbekende arts maar ik eigenwijs, net voordat de pick up voor de deur toeterde, zelf de hechtingen eruit friemelde. Beetje pijnlijk maar ik was zo'n bikkel.
Of dat ik assepoester was in een dramales van de aw-opleiding en vol overgave mijn rol speelde terwijl bij mezelf dacht: wat een leipe toestand allemaal. Sta ik hier in een bijeengenaaid gordijn dat moet doorgaan voor een baljurk.
Dat Mark en ik wilden zoenen, toen we op een fuif waren, en hij kleiner was dan ik en hij op zijn tenen, gretig als wat, zijn mond op de mijne drukte maar iets te hard waardoor ik de volgende dag rondliep op het schoolplein met een dikke onderlip.
Ja, herinneringen dus naar aanleiding van een telefoontje op de fiets.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten