Vanavond, net na zessen, stapte ik in de trein met een Pers onder mijn arm. Er een beetje doorheen bladerend, want mijn voornemen was (en is nog steeds) zo min mogelijk lilluk en tragisch nieuws te lezen, kwam ik op een artikel over het fenomeen twitter en het twittergebruik.
'Wat is dat nou eigenlijk, twitter? Een nuttig netwerk of een vrijplaats voor zelfbevlekking?'
Koster en Jojanneke van de In Business sectie van de Pers stuurden in het weekend een desperaat mailtje met de vraag waarom twitter zo'n vaart heeft genomen. Niemand reageerde. Ze werden een beetje pissig.
'Een mededelingenbord maar niemand luistert ernaar!'
Wat gek dan toch, bedacht ik me, bedenkend hoeveel twittertoevoegers men heeft die regelmatig meedoen met ieders gedachtenstromingen, discussies en vraagstellingen. Koster en Jojanneke hebben twitter niet zo goed door, dacht ik toen. Mindmasturbatie? Mwoah, iets teveel credit? Zelfs op internet en twitter voegen mensen elkaar toe waar zij van denken: jij lijkt me wel aardig, handig, slim, interessant (voor mijn netwerk, beroep, organisatie, vrijwilligerswerk, doelgroep, etc) Koster en Jojanneke, van de In Business sectie bij de Pers, geef het nog eens een kans! ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten