Tijdens een etentje afgelopen vrijdagavond, waarbij er vier mannen aan tafel zaten en drie vrouwen, bespraken we de angstige leeftijd van het dertig worden (en erna) en wat er allemaal aan die leeftijd lijkt te 'hangen'. Dat het voor mannen in allerlei opzichten makkelijker was een man te zijn. Kinderen hoefde je namelijk niet te krijgen en als je ervoor koos om eerst een beetje te leven en na je veertigste aan de eerste te beginnen, dan was dat geen enkel probleem. De vrouw daarintegen hoorde de eierstokken al rammelen, kreeg vragen te beantwoorden als: blijf ik dan werken of blijf ik thuis? Kan het financieel eigenlijk wel? Wil ik uberhaupt wel kinderen?
'Ik vraag het mezelf echt af. Wat nu het voordeel eigenlijk is van vrouw-zijn. Ik heb er nog geen antwoord op.'
Ik beaamde dat nog steeds de man met hetzelfde beroep meer verdiende dan een vrouw. Dat de vrouw met PMS klachten rondliep elke maand en de man alles van zich af kon laten glijden en zelfs veel dingen niet eens zag! Alsof de man tralala-end door het leven wandelde. 'Soms zou ik wel willen ruilen.' legde de eetgastvrouw uit.
De frietjes werden verorberd maar de mayonaise was al snel op. Er was de ober gevraagd om nieuwe mayonaise. Die niet kwam. Eetgastman op de hoek tegenover me brieste of hij een ober in elkaar moest slaan om mayo te krijgen. Ik kreeg een Oprah Lightbulb Moment.
Kijk, dat zou een vrouw nooit zeggen. Een vrouw weet dat als zij een ober slaat zij geen mayo meer krijgt.'
Wat is het voordeel van vrouw zijn?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten