In between werkgesprekken, opruimen en de H&M.

Ik had mijn fiets netjes in een fietsenrek gezet voordat ik met de trein naar Den Bosch tufte om eens te spreken met iemand die wel wat zag in een soort van toekomstige samenwerking, mits het idee dat hij had uitgewerkt kon worden tot een bruikbaar en productief idee.

Toen ik klaar was met de werkluns, besloot ik mezelf te verwennen met mooie paarse pumps die ik die week ervoor al gezien had en niet meer uit mijn hoofd kreeg. Vrouwen met een ietwat schoenentic herkennen zichzelf er vast in. En toen besloot ik ook nog dat bij die paarse pumps ook een nieuwe (zomer)jeans paste met daarop een antracietkleurige tuniek en ook nog een mooi mosterdkleurig t-shirt en, en, en ...

Dus liep ik, terug in mijn woonplaats, telefonerend met mijn potentiele nieuwe opdracht, voorbij mijn fiets en liep zo naar huis. Maar omdat ik toch nog naar het postkantoor moest om ziedend te zijn over dat pakketje dat wel/niet afgeleverd was, ging ik maar weer op pad.

Anyhoo, ik kreeg een telefoonnummer van de klacht ntenservice en moest daar maar een klacht indienen. Het was verder wel erg schandalig, en nee, het kon echt niet. Ik draaide mijn ogen wat verder rond in mijn oogkassen voordat ik het pand verliet. Op weg naar mijn fiets. Die nog steeds bij het station op slot stond.

En waar was mijn fietssleutel ook alweer?