Wellicht heb ik zeer binnenkort voor mijn eigen bedrijf een eerste vaste opdracht binnen. Het klikte goed met de ander, het doel waarover gesproken werd was hetzelfde en het zou voor iedereen betekenen dat de ander ermee geholpen zou zijn. Het spannende is nu alleen de onderhandelingsfase.
Vroeger zou ik dit dus niet of nauwelijks gekund hebben. Niet eens gewild! Want in feite discussieer je over wat jij waard bent. Als je niet of nauwelijks weet van jezelf wat je waard bent, kun je dus moeilijk onderhandelen over geldzaken en extra bijkomstigheden.
Ik werd gisteren gebeld terwijl ik zat te relaxen op het Scheveningse strand. We bespraken hoe goed het voelt, die samenwerking, en dat het wat hen betrof zeker doorgang zou vinden. Ik vertelde hetzelfde, maar moest wel reeel zijn. Ik gaf aan op welke fronten erover gesproken zou moeten worden, waardoor degene aan de andere kant van de lijn even stilletjes was.
Vroeger zou ik me schuldig gevoeld hebben. Zou ik gedaan hebben wat de ander voorgesteld had. Zou ik me ontevreden gevoeld hebben omdat ik iets had afgesproken waar ik het,diep van binnen, niet mee eens was. Was het een soort van niet-opkomen-voor-mezelf. Niet (voldoende) weten wat ik waard zou zijn.Ik ben gegroeid.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten