Ik heb de laatste tijd weleens bij andermans weblog rondgestruind om te ontdekken dat dingen irriteren. Dat is natuurlijk ook erg persoonlijk, maar de irritatie kwam vooral doordat ik afgeleid werd van wat ik zelf het allerbelangrijkst vond; het schrijven. Ik schrijf al sinds 2003. Eerst via web-log.nl en toen via een tijdelijk onderkomen bij iemand's webruimte en daarna de overstap gemaakt het 'zelf te doen'. Ik heb allerlei dingen geprobeerd. Ik heb zelfs een tijdje alleen observerend geschreven, dus over andere mensen in plaats van mezelf. Daar verloor ik veel vaste bezoekers mee, maar het was toen wat ik fijn vond om te doen.
Ik heb zin om arrogant te doen en een rijtje neer te zetten wat ik de voorwaarden vind van een goed werkend weblog. Natuurlijk loop ik risico om mensen voor hun hoofd te stoten, maar ik leer de laatste tijd beter tegen een stootje te kunnen en bovendien houd ik wel van een discussie, dus lah moar kommuh!
1) een goed werkende titel.
De titel heeft volgens mij geen korte titel nodig, als de titel/je url maar blijft 'hangen'. Het moet pakkend zijn, bij je passen, iets vertellen over jezelf of waarover je weblog gaat. Mensen herkennen je titel dan sneller. Omdat het 'hangt'. Misschien vergelijkbaar met een liedje.
2) heldere layout.
Ik vind zelf al die glitters, gifjes al dan niet bewegend, veel plaatjes, zijbalken met veel tekst, veel linkverwijzingen alleen maar storend voor de rest van je weblog. Bovendien zijn sommige kleuren echt not done. Felrode achtergronden doen pijn aan m'n ogen waardoor ik sneller de tekst lees en snel weer wegwil. Ook layouts met veel bonte kleuren en ontieglijk veel plaatjes en foto's. Ik 'zap' meteen weer weg.
3) de tekst.
Als je in de eerste alinea kan boeien dan zit je goed. Denk ik. Dan maakt het volgens mij ook niet meer uit hoe lang je tekst is. Veel bloggers willen snel lezen en houden van pakkende, korte teksten. Ik geloof dat lengte er niet toe doet. (zoals bij zoveel andere dingen.)
4) schrijf wanneer je zin hebt.
'Ik geloof dat ik stop.' 'Ik heb er geen tijd meer voor' 'Ik heb het te druk' 'Ik heb geen zin meer'. Blah blah blah. Wie zegt nou dat je moet schrijven? Volgens mij ben je begonnen omdat je het leuk vond iets te schrijven en dat mensen je lezen? Toch? Ligt het aan de reacties van anderen? Dan haal je de comments eruit. Wie zegt dat je elke dag moet bloggen? Of elke week? Je stelt je eigen limiet en je eigen voorkeuren. Bovendien erger ik me mateloos aan die bloggers die om de haverklap stoppen, want, ... en dan weer ineens vol goede zin en moed opnieuw beginnen. Of nog erger, ineens zonder iets te zeggen hun url uit de lucht halen zodat mensen die de blogger al langer volgen zich zorgen gaan maken over de gesteldheid van blogger terwijl de blogger zelf alweer vrolijk opnieuw begint ergens anders. Stick to it, or don't.
5) Don't underestamate the readingskills of an intelligent reader.
Daar converseerde ik met meerdere bloggers over. Als je blogt en denkt dat mensen je nog steeds niet kunnen 'lezen' dan heb je het mis. Als je dat niet kunt handelen, it's time to quit. Je laat stiekem meer zien van jezelf dan je denkt. Natuurlijk zet je niet alles op je blog. Natuurlijk wil je dingen voor jezelf houden. Sommige bloggers geven ook toe dat zij sommige waargebeurde situaties een tikje overdrijven om de tekst beter tot z'n recht te laten komen. Maar als je denkt dat mensen geen echt beeld van je kunnen vormen, doordat je dingen vaag en onduidelijk houdt of dubbel, en je toch blijft bloggen, dan haal je de intelligentie van de lezer naar beneden. Intelligent people do read between the lines.
6) Varieer.
Als ik dagelijks bij bepaalde weblogs struin en het gaat telkens over dezelfde dingen dan haak ik af. Telkens iets over de hond, de kat, je kind(eren), nerderige computer-achtige shit, dat je weer een leuk programma zag op discovery, ik haak af. Natuurlijk is ook dat persoonlijk. En soms moet ik ook oppassen dat ik niet blijf hangen in m'n teksten. Want telkens maar hetzelfde wordt saai op den duur.
7) Make your blog a funny thing.
Last but not least. Bloggen is leuk. Je kunt je ei kwijt. Je kunt spelen met tekst. Je kunt mijmeren tot je een ons weegt. Je kunt vragen stellen, je kunt leren van je reageerders. Je leert mensen kennen. Je deelt. Het is geen moetje. Het is leuk.
En nu toch even op een soort van podiumpje gestaan met mensen zittend op hun iele terrasstoeltjes terwijl ik stuntelde met m'n microfoon. En alle mensen die nu verbolgen mokken, daar is een open podium voor, namelijk de reactiedoos. Be my guest.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten