Die aardbeientaarten moeten eerlijk verdeeld!

Ik was in een grote gymzaal. Er was een bijeenkomst met een feestelijk tintje, van wie wist ik niet maar het leek op een bijeenkomst van mensen waarmee ik te maken had en die ik kende.
Er waren hoge tafels met krukken en aan de achterste tafel zaten een paar mensen koffie te drinken en taartjes te eten. Ik nam er geen deel aan; ik bekeek het hele geheel en liep weer de hal in. Alsof ik moest survieeren.

Later was ik er weer. Ik bekeek de zaal en de mensen aan de hoge tafels met krukken en zag dat er iemand aan de laatste tafel een groot bord voor zich hield waar allemaal aardbeiengebakjes op lagen. Ze vrat potdomme alle aardbeien er vanaf! Ik werd link.

'Dat is toch van de zotte! Haal je alle aardbeien zo van de gebakjes af! Dat is toch niet normaal! Ben jij de enige hier op deze aardkloot? Er zijn potdomme meer mensen die van een aardbeiengebakje willen genieten! En nou ermee ophouden!'

Even later bleek ik ruzie te hebben in een klaslokaal met een paar moekes. Eentje stond recht tegenover me. Ze had zwart kort haar, een zwarte bril en zwarte grote, lange jas. (Moeke was een beetje fors.) Ik pakte haar jas vast en smeet haar zo tegen de vlakte.

Zo, beetje agressie wegdromen van maandag op dinsdag.