En zo fietste ik gisteren
door de straten van Den Haag.
Beseffende dat ik hier écht woon.
Dat de straten ook van mij zijn,
om op te fietsen en
van A naar B te gaan.
Zo voelde het in het begin niet.
Het leek een soort lange vakantie
waar geen eind aan kwam.
De kamers in mijn huis, de meubels
en de gewoontes. Het was een lange vakantie.
Waar geen eind aan kwam.
Waar ik geen einde aan wilde maken. Niet.
Het soortgelijke heimweegevoel van naar huis gaan
en thuis zijn maar niet meer thuis zijn,
alles is zo veranderd en
de straten daar zijn niet meer de mijne.
Het leek een reis naar het oude
maar ik wilde ook snel weer terug.
En ik wilde snel weer terug.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten