Parkpop 2009. Deel 2.

Het blijft bijzonder hoe hele massa's mensen tegelijk naar een festival lopen en daar dansen, eten, drinken, praten, zingen en luisteren. Het blijft apart hoe saamhorigheid werkt en hoe mooi het is. Niets geen akkefietjes. De zon scheen, en er was plezier.




Het was helemaal bijzonder hoe Guus Meeuwis de hele tent op z'n kop kreeg als slotact. Alles verbroederde. Hij hoefde er niet eens veel voor te doen. Hossende Hagenezen, meezingers en handen in de lucht. Na het slotwoord van de organisator, het was toen echt afgelopen, liep iedereen in een rustige massa weer richting huis. Topdag, ook omdat ik backstage mocht.