HIJ STOND MET EEN BIERTJE,
te leunen tegen de vitrine van de snackbar. Toen ik de drempel over ging zakte de moed me al in de laarzen. Gelukkig mocht ik snel m'n bestelling doen en kreeg ik een sms-je waardoor ik hevig pre-occupied was. Te druk met lezen en terugsturen van een berichtje om zogenaamd niet te zien wat hij allemaal aan het doen was en vooral wat hij aan het gluren was.
'Ik geil op blondines!' riep ie ineens heel hard.
Nou, was dat even een meevaller, bedacht ik me.
Ineens stond ie voor me. Ik schrok me wild.
'Zeg jij niets tegen mij?' riep ie. Mijn oren suisden en mijn maag draaide zich half om bij het ruiken van een enorme bierlucht. Zo eentje die gecombineerd was met zweet en iets muffigs. Alsof zijn kleren twee weken niet gewassen waren. Had deze gast uberhaupt wel een wasmachine?
Ik was nog aan het bedenken wat ik terug ging zeggen en vooral hóe ik het terug ging zeggen toen ie zich alweer omdraaide naar de eigenaresse en daar, in een hels kabaal, een verhaal ging opsteken over het gemeentehuis en uitkeringen en huursubsidies.
'Daar word ik dus helemaal GEK van!' riep ie. Met een harde nadruk op 'gek'.
'Hoor je mij? Daar word ik helemaal GEK van!' riep ie ineens weer tegen mij.
Ik voelde rode konen opkomen, maar het deerde me niet.
'Weet je waar ik een beetje gek van word?' vroeg ik hem.
Hij keek me niet begrijpend aan.
'Ik word een beetje GEK van dat harde gepraat!'
Man, ik heb net drukke werkdag erop zitten met drukke koters. Schei toch in vredesnaam even uit!
'WAT?!' riep ie toen stomverbaasd.
Ik bekeek zijn trillende handen, zijn vieze hemd en lodderogen.
Ik kreeg mijn zakje frietjes mee en terwijl ik wegliep riep ik:
'lAAT MAAR!'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten