WAT DOE JE ALS,

er een jonge vrouw, met tranen in haar ogen, op een bankje zit bij het station? Driftig knipperend met haar ogen, de waterval van tranen tegenhoudend, totdat de eerste druppel op haar ineengevouwen handen valt en uiteen spat?

De mensen ongemakkelijk draaiend op de hakken van hun schoenen. Een sigaretje draaiend, fluitend, toch maar een telefoon pakken. 'Hallo, ik versta je wel slecht hoor.'
Oh, een draadje los aan een oud vest. Een portemonnee checken want misschien kan dat frietje er niet meer af. Oh, toch wel.

"Gaat het?" vraagt dan een man, die eerst aarzelend om het bankje heen, met de jonge vrouw erop, wandelt. Legt dan voorzichtig een hand op haar schouder. Ze zit er zo teer en breekbaar bij. Met de tranen die opwellen terwijl ze niet wil.