Over lief zijn. Voor jezelf. Dat wij (vrouwen), lijkt het wel, niet zo lief zijn voor ons zelf. Waarom dan niet? Waarom moeten we zoveel? Waarom kunnen wij (vrouw)mensen niet eens even genieten van een kopje koffie op de bank? Een boek lezen? de boel de boel laten? Luieren? Niets doen?
'Dan zegt mijn man: 'laat alles nou eens even staan, en ga eens even zitten!'
Maar dan zit ze niet rustig want in haar hoofd moet dit nog en dat nog en ook nog.
Wat is dat toch dat mensen zichzelf zoveel opleggen wat moet, terwijl niemand zegt dat het moet behalve dat stemmetje in het hoofd? Dat schuldgevoel soms zo diep zit, of het nu onzin is of niet, dat lief zijn voor jezelf simpelweg een opgave wordt.
Mensen gunnen elkaar soms heel veel, alle liefde en zorgzaamheid in de wereld. Waarom het dan niet gunnen voor jezelf? Wat is dat dan? Precies?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten