Houvast.

1 iets waaraan men zich of waaraan men iets vast kan houden

Vasthouden
1 omvatten, omklemmen met de handen

2 niet afwijken van

'Vorig jaar wist ik niet waarheen ik ging. Die lange weg vooruit leek oneindig lang, een beetje donker en zonder antwoorden. Maar omdat ik tegen mezelf zei, in een soort van onmacht, 'laat het dan ook maar gewoon gebeuren' werd die weg vanzelf breder.'

Ik sprak iemand vandaag die met tranen in haar ogen aan het eind van de lange tafel zat en niet wist waar die weg naartoe ging.

'Die weg is altijd onzeker en niet te bepalen. Er gebeuren telkens onverwachte dingen. Ik weet dat het te makkelijk gezegd is om los te laten, want hoe doe je dat? Een ander, een buitenstaander, heeft altijd makkelijk praten. Want hoe doe je dat nou echt?'

'Ik wil het liefst vasthouden en bij me houden. Dingen onder controle houden; weten waar ik aan toe ben.'

Ik knikte. Want ik begreep.

'Ik heb je Witte Koord afgelopen weekend uit gelezen. Ik voelde me er verdrietig door.'

'Maar het heeft toch een 'happy end'? vroeg ik verbaasd.

'Maar ook zij kon niet vasthouden. Uiteindelijk.'

Ik dacht erover na. Of het zo wel was. Hoe haar perceptie was te interpreteren. Of ik dat uberhaupt wel kon.

'Toch liet zij ook los. En op het moment van loslaten gaan dingen gebeuren. In het vasthouden zit veel kracht, maar in het loslaten meer vrijheid. En loslaten gebeurt op het moment dat het moment goed is. Voor jou.'