ADIOS CORAZON QUERIDO:
Het waren wellicht de mexicaanse kruiden geweest. Of het feit dat ze achter een nepboom zaten, in verband met de privacy. Het was enorm druk en hij was vergeten te reserveren. Ze zaten daarom in een hoekje aan een piepklein tafeltje voor twee.
Of dat hij niet wilde luisteren naar haar verhaal. Ze bedacht zich opeens een gesprek dat ze met iemand voerde twee weken geleden.
"Vroeger toen ik klein was, zei ik een keer tegen m'n vriendjes op school, als het half vier is ga ik weg en kom ik noooooit meer terug." Ze had van thuis een rugzakje meegenomen en liet op het schoolplein zien wat erin zat. Tandpasta, tandenborstel, een extra vest en een koek.
"En ik ging echt weg. Daad bij woord hoor. Zo was ik wel."
Alleen fietste haar moeder al gauw achter haar, richting centrum, en riep dat ze als de wiedeweerga mee naar huis moest komen. Een vriendinnetje had thuis tegen haar mama gezegd dat ze weggelopen was. "Ze komt noooooit meer terug."
Ze had avontuur gewild. Spanning. Maar ook vrij wilde ze zijn. Maar ze was amper zes jaar oud. Misschien zeven. Ze was volwassen nu.
"Je had toch best in Groningen kunnen blijven?" klonk het als een verwijt. Daar was toch helemaal niets mis mee geweest? Blijven slapen.
Ze nam een hapje van haar gekruide kip. Keek hem aan en keek vervolgens demonstratief om zich heen, over haar schouders, keek naar haar borst, woelde in haar haar.
"Nee!" klonk het verbaasd. "Er hangt toch nergens een bordje dat ik in ben voor een sexdate. Kleeft er misschien ergens stiekem toch een sticker in m'n haar dan?"
Hij leek een moment van zijn apropos. Nam een slok van zijn Corona. Het partje citroen bleef akelig in zijn flesje steken.
"Is het de bedoeling dat ik, als iemand me vraagt voor een leuke en gezellige date, met als doel, neem ik aan, iemand beter te leren kennen, meteen even vraag of hij mijn hart wil leren kennen of mijn vagina? Is dat misschien een idee?"
Hij opende zijn mond maar sloot hem weer.
"Of zal ik een boodschappenmandje laten maken, visitekaartjes laten afdrukken waarop staat: Leer eerst mijn hart kennen, de rest volgt, als het goed voelt, echt wel vanzelf."
Hij legde zijn servet op tafel. Slikte met moeite zijn stuk burrito door en kuchtte wat.
"Zullen we de rekening vragen?"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten