KIPLEKKER:

Ze schrok van zichzelf, daar bij de stationsrestauratie. Ze wilde tegen de baliemevrouw zeggen: "Goedemorgen!" en kwiek en melodieus in haar timbre zitten, maar er kwam een zware en hese, uit de toon vallende grauwe 'Goedemorguh' uit waardoor zij meteen haar kaken op elkaar klapte.
Waar was haar stem gebleven? De dag ervoor ging het allemaal nog wel. Een hoestje en een kuchje maar daar bleef het dan wel bij. Ze voelde zich kiplekker!
Naarmate de dag vorderde sloeg haar stem over als die van een puberende vijftienjarige. De telefoon ging en moeders vroeg haar wat waardoor moeders tot drie keer toe moest vertellen: "Je valt nu weg hoor. Ik kan je niet verstaan!"
"Ik ben zo schor als een kip." vertelde ze later aan iemand anders.
"Wat op zich best raar is, schor zijn als een kip. Kippen kakelen, helder en schel, maar hebben geen baard in de keel. En bovendien solliciteren zij ook niet naar een functie als sexbabe bij een erotisch geladen telefoonlijn. Niet dat ik nieuwe ambities heb hoor."