IK:

Het viel me al op. De verwijzingen via Zezunja.nl. Het verbaasde me. Waarom dan? Ik besloot na het eten alles wat nader te inspecteren.
En ik las. En ik slikte. En ik was ontroerd:

Karin is altijd vaag. Ze schrijft met ‘ze’ in plaats van ‘ik’, waardoor je nooit weet of de stukjes die ze schrijft over haarzelf gaan. Reageren wordt dan lastig, ik heb me al eens vergist door ’sterkte’ te schrijven in haar reactiedinges, zonder dat ik zeker wist dat het over haar ging. Stukjes met ‘ze’ scheppen afstand. Stukjes met ‘ze’ vergen een omweg. Ik ben meer van bam. Van midden in het gezicht. Van direct, hup, zonder omweg. Ik zit mensen graag op de huid, dus doorgaans hou ik niet van stukjes met ‘ze’. Maar ik hou wel van Karin. En van haar stukjes. En van het feit dat ook zij leuke Vlaamse mannen eindeloos ver laat rijden.
Klik door en lees het stukje waaruit dat blijkt. Of lees alles van Karin.