MET SAMBAL:

Ze drupte nog een laatste beetje erin. Zette de fles neer op het aanrecht. Roerde in de wokpan. Keek ondertussen met een schuin oog naar de klok. Hij was te laat. Ze pakte haar gsm. Drukte op de toetsen. Legde de telefoon weer weg en roerde nogmaals.
Hij smste terug.

Nee, heb geen TomTom. Suzanne is stuk.

Ze lachte. Arme man.

Ze haalde de pan van het vuur. Proefde met een vork. Heet. Lekker.
Ze legde een maagdelijk wit tafelkleed neer. Streek de randen recht. Haalde een fles wijn uit het rekje. Draaide het heen en weer.

Goede wijn. Pittig.

Ze hoorde een auto. Liep naar het raam en keek. Er ging een lichte kriebel door haar buik. Haar adem ging een fractie sneller. Spanning.

Ze opende de deur.

Buiten. Tiktakkend op haar hakken. Ze volgde hem. Voor haar een man. Op zijn rug gezien. Hij maakte aanstalten terug naar zijn auto. Kort geknipt haar. Lekker luchtje. Ze snoof een beetje. Onhoorbaar.

Ze leek verder niet na te denken. Legde een hand op zijn schouder.
Een vraag.
Blijf.

"Ik heb niet voor niets alles uit de kast gehaald." was haar allesomvattende antwoord.

wil je de andere versie lezen? klik.