Sinds het haarincident, waar ik verder niet meer over uitwijd, zit ik verzonken in diepe twijfel. Een boel mensen zweert nu bij m'n korte kapsel; het is immers verouderend en in mijn geval alleen maar beter. Hip en koel wordt ook nog wel vernoemd en soms sta ik voor de spiegel en denk hetzelfde maar steeds vaker ga ik vol weemoed terug naar de tijd waarin ik met een hippe bob met koele plukken langer dan de rest door het centrum wandelde, vol trots en vrouwelijkheid.
In mijn opinie, nog steeds stiekem, vind ik lang(er) haar bij een vrouw veel leuker. Het is toch anders dan een kort stoer koppie. Ook wel leuk, maar toch. Ik zit dus in tweestrijd. Zou dolgraag goed advies willen om deze tussenperiode te overbruggen, want niets, maar dan niets, is zo vervelend dan die periode van kort haar naar langer haar. Het ik-moet-er-wat-mee-maar-weet-niet-hoe periode.
Tegelijkertijd, terwijl ik dit stukje zit te tiepen, moet ik onwijs met mijn ogen rollen. WAT EEN EEN TEUTEBELLEN GENEUZEL ZEG. Vrouw, gaat eens wat doen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten