vrijdag 8 mei 2009

Ik herinner mij...

... Oosterhout. De herdershond van mijn oom en tante die naast me ging zitten huilen toen ik een gat in mijn kin gevallen was toen ik een jaar of zes was.
... Max toen ie zich omdraaide bij de dierenarts, m'n moeder, mij en m'n broer nog een laatste lik op de hand gaf voordat ie ging liggen en stierf.
... Mimizan. Zonsondergang op het strand. Alleen.
... De uithaal die ik gaf in de aula van de mavo aan de grote, forse jongen die me al een jaar pestte. Een vertraagd beeld van Dennis die met zijn hoofd achterover ging terwijl mijn vuist zijn neus raakte.
... De mooiste droom die ik droomde van een wijd open veld van gele bloemen met een straalblauwe lucht. Ik was compleet gelukkig. 'Als dit de hemel is, wil ik blijven.' zei ik hardop voordat ik wakker werd.
... Het treinstation, vrijdagavond laat, mijn verwarde hoofd, een afscheidspoging, toen ik ineens uit het niets, puur gevoelsmatig, hem beetpakte en zoende.
... Het moment dat ik hardop uitsprak dat ik ging stoppen met werken. Ik voelde me ineens een stuk lichter.
... De avond dat ik bij de bovenbuurman mijn pakket Witte Koorden kwam ophalen, ik een schaar pakte om het tape open te maken om allemaal bundels te zien liggen. Het was echt af.
... De geur van oma.
... Afscheid. De laatste kus van Hidde. Peking. Dallas. Thuis. Zoveel ...

Via Herinnerik.

Geen opmerkingen: