A House Is Not A Home. Deel 7.

Vandaag bedacht ik me, toen ik bij mijn werkplek op de w.c in de spiegel keek, dat het voelt als opnieuw beginnen. Vaak van baan veranderd, begon ik ergens fris en nieuw en duurde het een tijdje voordat ik me ergens gesetteld had. Alsof het moest gronden. Aarden in het hout. De lucht. De muren.



Het voelt ontheemd van veiligheid en geborgenheid maar omdat je zelf voor de volle honderd procent gekozen hebt voor dit nieuwe leven, leef je het nieuwe leven vol indrukken, nieuwe herinneringen en andere momenten. Maar het is nog niet helemaal geaard. In de muren.

Na een paar maanden werken bij een nieuwe baan groeide het; die geborgenheid en veiligheid. Ik weet dat het goed komt. Ik voel dat het om het hoekje kijkt. Tot die tijd ga ik nog steeds recht vooruit.