Tijdens het wandelen, een andere keer, zag ik een heel wijd veld met witte bloemen. Ze waaiden bijna allemaal synchroon in een groen grasveld. Met het beeld van een helderblauwe lucht met wat kleine pufwolkjes was het plaatje compleet.
'Ik zou best wat margrieten willen plukken.'
Dat deden we gisterenavond dus.
In het veldje zwiepten de margrieten vrolijk heen en weer en ik begon aan de stelen te trekken. Leuk voor thuis, dacht ik.
Halverwege rechtte ik mijn rug.
'Mag dit eigenlijk wel?'
'Ze staan toch in het wild.' reageerde vriendje.
Ik plukte lekker verder.
Toen we weer naar huis liepen, ieder met een boeket vol met margrieten, nieste vriendje wat. Ik kreeg enorme jeuk in het hoekje van mijn oog.
'Da's de laatste keer geweest he, bloemen plukken in een veldje.' zei vriendje nukkig.
...
'Hatsjoe!'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten