Waarom ik daar naar binnen gelopen was? vroeg de hippe kapster terwijl ze bijna huppelend door de kapsalon zwierde. En toch was dat raar. Ook bij een potentiele nieuwe kapper in een geheel nieuwe stad kijk ik ontzettend de kat uit de zogenaamde boom. Joe never noow natuurlijk.
'Ik ben een beetje een gevoelsmens.' legde ik uit. 'Bij de ene kapper dacht ik: Nee! Bij de andere kapper dacht ik: Mwoah... En bij deze kapper dacht ik: Ja!'
De piercingjongeman waste mijn haren. Was ook nodig met al die mousse en gel zooi die ik er die ochtend doorheen gehaald had. Het zat gewoonweg niet meer, dat ik-weet-niet-hoe modelletje van niets.
En het schoot door me heen, kijkend naar alle felle kleurtjes, de artsy-fartsy dingen om me heen, dat kinki best een weblog gebruiken kon, al was het alleen maar om blog-art. Dus ik vroeg ernaar. Ze schudde haar hoofd, nee, er was geen weblog, maar ze kende wel iemand die daar iets mee deed en ook met artsy fartsy dingen. Hij had ook die ene wand beschilderd daar --ze wees -- bij de wastafels. En sneakers 'deed' ie ook. Even dacht ik, neej, dah kannie, maar ik vroeg het toch.
'Heb je het over Gaby?'
Een spiegelmoment was daar. Ja! Die bedoelde ze! Hij twitterde. Ja,daar kende ik hem van. Had als een van de eerste bloggers foto's in de blog-art flickr pool gezet! De kapster twitterde zelf ook vertelde ze toen. Ze gaf een kaartje. Ik gaf mijn kaartje aan het eind van de kapperssessie. Met een tevreden gevoel ging ik met een kinki kapsel via een lunS omweg naar huis, en was er daarom een kleine wereld.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten