Hoogsensitiviteit is geen mankement en geen afwijking. Een hoogsensitief persoon (Engels: highly sensitive person), afgekort HSP, is een persoon die een gevoeliger zenuwstelsel heeft dan gemiddeld.
Hoogevoeligheid kan zowel positief als negatief uitpakken voor de persoon. Indien men al deze indrukken niet goed verwerkt, en ook niet goed controleert, kan de persoon in de war raken, angststoornissen krijgen, drugs nemen om de zintuigen te bedwelmen etc. HSP-ers hebben volgens Aron percentueel een veel hogere kans om overspannen te raken. Als de persoon zich bewust is van zijn HSP kunnen er maatregelen worden genomen. Men kan ander werk kiezen (niet in de ratrace maar rustiger werk, in de kunst of wetenschap) parttime werken, grenzen aangeven aan anderen en met name het hoofd veel rust geven, middels boswandelingen en time-outs.
In plaats van de negatieve elementen uit hoogsensiviteit te halen, zoals overprikkeling; overgevoeligheid voor geluiden, licht, geuren en andere impulsen, zijn er ook positieve elementen.
Men is alerter op externe situaties; heeft sneller in de gaten wat de sfeer doet in een bepaalde omgeving en kan ernaar handelen. Gedrag van de ander is sneller opgemerkt. Men vraagt sneller naar gemoedstoestanden en weet hierop in te spelen. Zaak is dan wel dat je het niet op jezelf betrekt maar het bij de ander kan houden.
Men is gevoeliger voor muzieksoorten, kunst, alles dat 'mooi' is raakt en wordt daardoor op een dieper niveau opgemerkt en gewaardeerd. Men kan erg ontroerd raken door muziek, teksten en beelden.
Het patroon van de wereld is hard werken onder alle omstandigheden, vooral niet zeuren dat je (weer) moet 'bijtanken'. Ik herinner me nog een situatie waarbij ik aangaf te moeten 'bijtanken' en iemand riep dat iedereen wel vakantie wilde. (Bijtanken in dit geval is knock-out op de bank liggen en slapen.) Ontspanning is in het patroon van de wereld naar veel feestjes, veel mensen om je heen, luidruchtigheid, veel afspreken met mensen en het vooral extern zoeken. Want dat is gezellig, leuk. (Het wil ook niet zeggen dat mensen met overgevoeligheden nooit naar een concert kunnen en niet genieten als zij op een feestje zijn.) Afgelopen weekend sprak ik een goede vriendin die mij vertelde dat die overgevoeligheid ook als een bom kan inslaan. 'Ik was op een verjaardag, het was erg leuk en gezellig, en ineens voel ik dat mijn hoofd niets meer oppikt en ik me niet meer kan concentreren op het gesprek. Dan is de accu ineens leeg. Wil ik slapen, het liefst meteen.' Belangrijk hier is dat je met degene met wie je bent duidelijke afspraken maakt. Waar leg ik die grens? Als ik naar dit feestje ga, dan neem ik later meer tijd voor mezelf.
Omgaan met onbegrip is lastig. Grenzen aangeven is vooral het allerbelangrijkst, ook in je werk. Ik ben blij dat ik na al die jaren, niet wetende waarom mijn werk steeds net niet helemaal goed uitpakte, zelf te kunnen bepalen hoe ik mijn werktijden inplan. Het voordeel is dat ik zelf overzicht hou op mijn dagen. En daardoor meer energie overhou.
Ook het intensief waarnemen is in mijn werk alleen maar een voordeel. Tijdens het schrijven kan ik beter overbrengen door taal wat mijn observeringen zijn (geweest.) Intensief waarnemen is verbazen, verwonderen en verkennen; onderzoeken. Stilstaan bij het moment en in zich opnemen. Sterk detail gericht. Ook kan ik anderen, kinderen bijvoorbeeld, laten zien hoe je met middelen dit kunt overbrengen. Met beeld, taal en het bundelen ervan kun je, doordat je intensief waarneemt en hebt waargenomen, vastleggen.
In plaats van te concentreren op de negatieve aspecten van hooggevoeligheid zou ik me meer willen richten op de positieve kanten ervan. Intensiteit is ook erg mooi en bijzonder namelijk. (Vooral in de liefde.)
Leestips:
Hoogsensitiviteit als Kracht.
Leven met Hooggevoeligheid.
Hoogsensitieve Personen.
Bron: Wikipedia.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten