In het zuiden des lands zijn fietspaden overzichtelijk. Sommige fietspaden zijn zelfs rood. Nee, niet omdat die Brabo's anders niet snappen dat het een fietspad is, ik hoor die Hagenezen al grappend smurken.
Het is een hele belevenis om in het Haagse een beetje rond te fietsen. Naast het feit dat gros van de mensen niet op- of om kijkt als zij een fietspad oversteken, zijn soms de fietspaden zo verweven met de grote weg en de binnenstad dat soms ongelukken in een klein hoekje zitten. Vooral als je niet gewend bent om langs voetgangers, rollators en 45 kilometer autootjes te slalommen.
Fietspaden in Den Haag houden soms ook zomaar ineens op. Een zomaar opgeheven fietspad zorgt voor mensen van buiten voor enorme verwarring. 'Waar moet ik nou heen?' en 'Waar is ie nou?' zijn doodnormale kreten voor geimporteerde Brabo's die fietsen in Den Haag.
Bovendien is men in het Haagse de fietsbel vergeten. Als je gezellig met zijn tweetjes aan het fietsen bent, op zowaar een fietspad breed genoeg om heel snel met stuur in elkaar te geraken, en iemand moet voorbij, dan fietsen zij rakelings langs de buitenste fietser heen. Dat gaat negen van de tien keer net goed. De geimporteerde Brabo heeft al tig hartverzakkingen te verwerken gehad, vooral in de eerste weken fietsend door de Haagse straten.
De fietsbel zal wel 'uit' zijn daar.
Straks ook hier te lezen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten