Ik reageerde op een blogstukje van Jeroen Mirck op Mindz over blogmoeheid. Dat sommige bloggers blogmoe worden is een feit. (in de comments.)
Waarom blog ik eigenlijk? Het neemt zoveel tijd in beslag. Ik heb geen zin meer om elke dag te bloggen. Ik heb geen inspiratie meer. Waar moet ik het nog over hebben? Als ik niet persoonlijk en over mijn priveleven (meer) kan bloggen wat blijft er dan over?
Je bent nog altijd meer dan je werk, je kat, je partner, je kind(eren), je hobbies en je huis. Kijk eens om je heen. Naar de straat, de mensen, wie je spreekt, de bakker, supermarkt. Wat gebeurt er onderweg, wat doe je op het toilet, in de tuin of wat denk je zoal? De gekste dingen zijn blogbaar.
Maar wat ik vooral mee wil geven is het volgende. Men denkt waarschijnlijk dat een weblog dat ooit onstond hetzelfde moet blijven. Maar dat is niet zo! Jij groeit en verandert toch ook? Jouw weblog zou als het zou kloppen mee moeten groeien. En dat er dan dingen veranderen, zoals een layout bijvoorbeeld *kuch*, dat is niet erg. Betrek je publiek bij je zoektocht. Maak foto's als je niets te vertellen hebt. Maak tekeningen, doodles en andere creaties. Beweeg en speel met je weblog. Daaruit zal groei en verrijking ontstaan.
Als je dat echt wilt. Ben je echt hartstikke blogmoe en kun je de pc niet meer luchten of zien dan is er een toedeloeknop. Ook op een weblog.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten